گروه جاسوسی سایبری منتسب به روسیه که با نام «کولد رلیک» شناخته میشود، از اطلاعات بهدستآمده در حمله به یک سازمان آمریکایی برای نفوذ به سازمان دیگری استفاده کرده است. این پرونده نشان میدهد سرقت اطلاعات ابری فقط به همان قربانی محدود نمیماند؛ مهاجمان میتوانند از فهرست کارکنان، ایمیلها و اعتماد میان همکاران برای هدف گرفتن ارتباطات حرفهای سازمانهای دیگر بهره ببرند. این گزارش را گوگل منتشر کرده و خبر آن در Hacker News نیز بازتاب یافته است.
نفوذ با سوءاستفاده از حساب مدیر
بررسی گوگل به دو رخداد مرتبط اشاره میکند: نفوذ به یک سازمان آمریکایی در اواخر سال ۲۰۲۵ و حمله به سازمانی دیگر در سال ۲۰۲۶. در رخداد نخست، مهاجمان با استفاده از شبکهای از پراکسیهای خانگی و اطلاعات ورود سرقتشده به محیط Google Workspace قربانی دسترسی پیدا کردند. گفته میشود آنها با فرستادن پیدرپی درخواست تأیید چندمرحلهای، کاربرِ دارای دسترسی مدیرکل را وادار کردند یکی از درخواستها را تأیید کند.
پس از ورود، مهاجمان دستگاه خود را به حساب سازمان افزودند تا دسترسیشان را حفظ کنند. آنها همچنین از کلیدهای عبور و کدهای پشتیبان احراز هویت چندمرحلهای استفاده کردند. با دسترسی مدیرکل، فایلهای فضای ابری را به حسابی تحت کنترل خود منتقل کردند و از سرویس Google Takeout برای دریافت اطلاعات گسترده، از جمله فهرست کارکنان، بهره بردند. گزارش گوگل میگوید مهاجمان گزارشهای امنیتی و ثبت رویدادهای ایمیل را بررسی کردند و برخی هشدارهای امنیتی را تغییر دادند یا پاک کردند؛ اقداماتی که میتوانست شناسایی و بررسی نفوذ را دشوارتر کند.
حتی پس از تغییر گذرواژهها و قطع برخی نشستها، کلیدهای عبور ثبتشده توسط مهاجمان امکان ورود دوباره را فراهم میکردند. آنها همچنین ایمیلها را با برنامههای بیرونی همگامسازی کردند و به جستوجوی اسناد مربوط به کارکنان، اعتبارنامهها و مکاتبات پرداختند.
اعتماد حرفهای به مسیر حمله تبدیل شد
پس از اخراج مهاجمان از سازمان نخست، آنها با حسابهایی که خود را به جای کارکنان جا میزدند، سراغ همکاران و آشنایان حرفهای قربانی رفتند. در مرحله بعد، یک کاربر در سازمان دوم هدف قرار گرفت؛ سازمانی که برای ورود یکپارچه به Google Workspace از Microsoft Entra ID استفاده میکرد. مهاجمان با جعل هویت فردی آشنا برای قربانی، در یک پیامرسان امن گفتوگو را آغاز کردند و پیوندی برای دریافت سندی درباره یک مشکل فنی فرستادند. هدف پیوند، سرقت گذرواژه و توکنهای ورود بود.
پس از دسترسی به حساب، مهاجمان دستگاه احراز هویت چندمرحلهای تازهای ثبت کردند و فایلهایی را که در فضای ابری آن کاربر در دسترس بود دریافت کردند. سپس نام نمایشی حساب پیامرسان را به هویت دیگری تغییر دادند؛ تغییری که ممکن است برای ادامه فریب افراد یا سازمانهای دیگر در همان شبکه ارتباطی انجام شده باشد.
چطور خطر را کمتر کنیم؟
این حمله یادآور میشود که احراز هویت چندمرحلهای بهتنهایی کافی نیست، بهویژه اگر کاربر درخواستهای ناخواسته را تأیید کند یا مهاجم بتواند روشهای ورود تازهای ثبت کند. سازمانها بهتر است ثبت دستگاهها و کلیدهای عبور را محدود و بازبینی کنند، روشهای بازیابی حساب را ایمن نگه دارند و پس از رخداد امنیتی، همه نشستها و روشهای احراز هویت ثبتشده را بررسی و لغو کنند. کارکنان نیز باید درخواستهای ناگهانی ورود و پیوندهای ارسالی از سوی آشنایان را از راهی مستقل راستیآزمایی کنند؛ چون حساب واقعی یک همکار هم ممکن است در اختیار مهاجم قرار گرفته باشد.
Originally published by Hacker News


