پژوهشگران امنیت سایبری در ماههای اخیر از افزایش استفاده مجرمان از ابزارهای هوش مصنوعی برای خودکارسازی حملهها خبر دادهاند. گزارش Wired میگوید نمونهای از این روند از اواخر اوت دیده شده است: گروههایی در کشورهای مختلف، شرکتها، نهادهای دولتی و بانکها را با ابزارهایی هدف گرفتهاند که بخشی از کارهای نفوذ را به عاملهای هوش مصنوعی میسپارند.
این ابزارها معمولاً روش تازهای برای نفوذ ایجاد نمیکنند. آنها مجموعهای از ابزارهای شناختهشده را به هم وصل میکنند تا شبکههای آسیبپذیر را بررسی کنند، نقاط ضعف را بیابند و طبق دستور اپراتور پیش بروند. تفاوت اصلی، سرعت و میزان خودکارشدن کار است؛ فرایندی که ممکن بود چند روز طول بکشد، حالا گاهی در چند ساعت انجام میشود. به گفته پژوهشگران، همین موضوع استفاده از حملههای سایبری را برای افراد کمتجربه هم آسانتر کرده است.
آرتکس؛ ابزاری برای خودکارسازی حمله
یکی از ابزارهایی که توجه پژوهشگران را جلب کرده، چارچوب متنباز آرتکس است. این برنامه در گیتهاب منتشر شد و بهجای آنکه خودش یک مدل هوش مصنوعی باشد، مدلهای بیرونی را به ابزارها و مراحل مختلف آزمون امنیتی متصل میکند. کاربر میتواند با یک دستور متنی، هدفی را مشخص کند؛ سپس چند عامل هوش مصنوعی وظایف را میان خود تقسیم میکنند، اقدامهای لازم را انجام میدهند و نتیجه را گزارش میکنند.
شرکتهای امنیتی آرتکس را به تلاش برای سرقت اطلاعات، یافتن اطلاعات ورود افشاشده و دسترسی به سامانههای سازمانی مرتبط دانستهاند. در یک مورد، مهاجمان برای دسترسی به بخشهای حساس شبکه کمتر از سه ساعت زمان صرف کردند. همچنین گزارش شده گروهی که با چین مرتبط دانسته میشود، این ابزار را برای هدفگرفتن بیش از ۲۰۰ سازمان، از جمله مراکز دفاعی و شرکتهای فناوری، به کار برده است. افبیآی نیز درباره استفاده از آرتکس در حمله به سازمانهایی در بخشهای مختلف هشدار داده است.
توسعهدهنده آرتکس در اکتبر آن را از گیتهاب برداشت و گفت که ارتباطی با حملههای مخرب ندارد و ابزار را برای آموزش و پژوهش ساخته است. با این حال، نسخههای کپیشده همچنان در دسترساند. پژوهشگران تاکنون دهها چارچوب مشابه را شناسایی کردهاند؛ بنابراین حذف یک ابزار لزوماً به معنی پایان این روند نیست.
نشانههایی که مدافعان میتوانند ببینند
در حال حاضر، این ابزارها معمولاً پنهانکار نیستند. ممکن است در مدت کوتاه هزاران درخواست به یک سامانه بفرستند و فعالیت غیرعادی ایجاد کنند. پژوهشگران میگویند بهروزرسانی نرمافزارها، تغییر گذرواژههای پیشفرض، جلوگیری از افشای کلیدها و اطلاعات ورود، و بررسی ترافیک نامعمول شبکه میتواند در برابر بسیاری از این حملهها کمککننده باشد.
با این حال، اندازه واقعی استفاده از این ابزارها روشن نیست. شماری از نمونههای نصبشده نیز بهاشتباه بدون محافظت در اینترنت رها شدهاند. این وضعیت هم خطر دسترسی غیرمجاز را نشان میدهد و هم به پژوهشگران امکان میدهد فعالیت مهاجمان را بررسی کنند.
Originally published by Wired



