بر اساس گزارشی که Hacker News منتشر کرده، اف‌بی‌آی می‌گوید گروهی از هکرهای وابسته به کره شمالی در ۱۸ ماه گذشته بیش از ۴۰۰ میلیون دلار رمزارز سرقت کرده‌اند. این عملیات که «FaceStealer» نام‌گذاری شده، با تماس‌های ویدیویی جعلی و فریب افراد در حوزه رمزارز و وب۳ پیش می‌رود. مقام‌های آمریکایی همچنین اعلام کرده‌اند زیرساخت ابری مورد استفاده در این حملات را توقیف کرده‌اند.
تماس تصویری برای جلب اعتماد
عاملان حمله ابتدا از حساب‌های سرقت‌شده پیام می‌فرستند و مخاطب را به جلسه‌ای درباره سرمایه‌گذاری یا موضوع کاری دعوت می‌کنند. در تماس جعلی، ویدیوی ازپیش‌ضبط‌شده یک آشنای واقعی پخش می‌شود؛ گاهی هم از ویدیوهای دست‌کاری‌شده با هوش مصنوعی برای جعل چهره افراد شناخته‌شده استفاده می‌شود. به این ترتیب ممکن است قربانی تصور کند با همکار یا فردی معتبر صحبت می‌کند.
پس از شروع جلسه، مهاجمان معمولاً یک مشکل ساختگی صوتی یا فنی مطرح می‌کنند و از فرد می‌خواهند روی پیوندی برای «رفع مشکل» کلیک کند. این پیوند ممکن است بدافزاری را نصب کند که اطلاعات دستگاه، کیف پول رمزارزی یا دسترسی‌های کاری را می‌دزدد. در بعضی موارد، از قربانی خواسته می‌شود کدی را در خط فرمان رایانه اجرا یا جای‌گذاری کند؛ کاری که می‌تواند به مهاجم امکان اجرای بدافزار بدهد.
هر قربانی، راهی به سوی قربانی بعدی
پس از نفوذ، مهاجمان ممکن است حساب‌هایی مانند تلگرام یا لینکدین را به کنترل خود درآورند و از فهرست مخاطبان قربانی برای گسترش حمله استفاده کنند. پیام‌های بعدی از حساب یک آشنای واقعی می‌آیند و به همین دلیل اعتمادبرانگیزتر به نظر می‌رسند. اف‌بی‌آی گفته بیش از ۹۰۰ ویدیوی وب‌کم را که برای جعل هویت قربانیان در حملات بعدی استفاده می‌شد، ضبط کرده است.
این فعالیت به گروهی با نام BlueNoroff نسبت داده شده که افراد فعال در رمزارز، شرکت‌های مالی و توسعه نرم‌افزار را هدف می‌گیرد. دسترسی به حساب‌های توسعه‌دهندگان و مخازن کد می‌تواند زمینه حمله به نرم‌افزارهایی را فراهم کند که افراد و سازمان‌های بیشتری از آن‌ها استفاده می‌کنند. مقام‌های آمریکایی همچنین گفته‌اند درآمد سرقت‌های رمزارزی برای تأمین برنامه‌های تسلیحاتی غیرقانونی کره شمالی به کار می‌رود.
این روش را نباید با حملات استخدامی موسوم به Contagious Interview یکی دانست؛ در آن حملات، مهاجمان معمولاً خود را استخدام‌کننده جا می‌زنند و فایل یا پروژه آلوده‌ای را به‌عنوان آزمون فنی می‌فرستند. با این حال، هر دو روش از اعتماد و موقعیت‌های کاری برای ترغیب قربانی به اجرای محتوای مخرب بهره می‌برند.
منبع: Hacker News
